Discussie over aantal gedode Duitse soldaten tijdens oversteek

Discussiegroep www.grebbeberg.nl over het aantal gedode Duitsers tijdens inval op 10 mei 1940:

'Geachte heer Goossens,

allereerst dien ik te stellen dat ik zelf nooit veel waarde aan het getal 800/900 [aantal gedode Duitsers] heb gehecht. Maar het is zeker niet mijn verreikende fantasie of dikke duim.

Mijn bronnen zijn o.a. Kolonel J. Dwars,Territoriaal Bevelhebber Overijssel en Gelderland, die in zijn stuk "de Ijssellinie" uit 1946 schrijft: "indien mijne gegevens juist zijn, dan zijn er na afloop van de strijd door de Duitsers 830 gesneuvelden opgevist, die tegen de wrakstukken van de brug waren gedreven". Het begin van dit citaat laat inderdaad ruimte voor veel speculatie.

Voorts staat een getal van 700 in het verslag van res.maj. Tromp uit 1950. De derde bron is een tekst over de belevenissen van Albert Klaasen, die van een Duitse officier in het Walburgziekenhuis hoorde dat de oversteek 800 doden had gekost. Er zijn ooggetuigen die spreken van "hopen dode Duitse soldaten tegen de brug",en dat Duitse soldaten door hun eigen officieren met pistool werden gedwongen om in de rubberbootjes te stappen.

Ik moet echter toegeven dat ik uit de verklaringen van de Nederlandse soldaten ter plekke niet zulke getallen aantref. Koenen spreekt van "40% meer gesneuvelden dan wij". Mijn vader zag ze "met bosjes tegelijk" vallen.

Wanneer u stelt dat er in Zutphen ongeveer 60 Duitse gewonden en doden zijn gevallen, dan vraag ik me af waarom de Duitse troepen tot drie keer een landing hebben gepoogd, alvorens ze aan de overkant aankwamen. Vast staat dat een golf vernietigend werd afgeslagen door de kazemat onder de brug. Hoe groot zal zo'n golf geweest zijn? In het verslag van Koenen staat tevens dat ze al hun munitie verschoten hadden, 60 patronen de man, plus de patronen van de lichte mitrailleur. Deze mannen zullen toch niet zomaar in het luchtledige hebben gevuurd?

Nogmaals, ikzelf geloof niet dat het er 800 zijn geweest, maar de door u geopperde 60 lijkt me ook weer overdreven.
Ik wil me niet wagen aan een schatting,en ik ben er ook niet op uit om mijn gelijk te halen, maar zoals eerder gesteld ben ik het niet die dit "fabeltje" de wereld ingeholpen heeft,dat hebben diverse archiefstukken en ooggetuigen gedaan.

Met vriendelijke groet,
R van Gessel

» Deze reactie is geplaatst op 6 april 2011 13:11

 

 

Geachte heer Van Gessel,

Halverwege de Battle of Britain constateerde de RAF statistici dat ze de Luftwaffe al ruimschoots verslagen hadden op papier, maar dat complete armada's nog steeds de Noordzee over trokken. Rond dezelfde periode berekende de ObdL in Berlijn dat de RAF een rokende puinhoop was en dat de Luftwaffe geen jager meer kon aantreffen in de lucht. Beide waren dan ook snel tot de conclusie gekomen dat de gevechtseenheden de respectievelijke verliezen die ze hadden aangebracht schromelijk overdreven. De 'gun-cam' en de 'confirmed kill' processen werden daarop ingevoerd. Zodat de statistiek weer een klein beetje bij de realiteit aansluiting zou vinden.

Max Hastings was het geloof ik, die vaststelde dat de Amerikanen tussen 6 juni 1944 en 8 mei 1945 een kogel:hit ratio hadden van 1:10.000. Ofwel, van iedere 10.000 afgeschoten kogels raakte één een (menselijk) doel. Legt u dat eens tegen uw theorie dat met 60 kogels toch niet in het luchtledige werd geschoten.

Andere onderzoeken tonen aan dat slechts een kleine kern van een ongeoefend en niet vuur-gedoopt leger werkelijk goed gericht vuurt. De rest schiet niet of in het luchtledige. De opwinding van de vuurdoop, van de strijd op zich, leidden al tot zulke lichamelijke processen dat door bloeddrukstijging, hartslagverhoging en sterk verhoogde ademtocht, de trefkans buitengewoon klein wordt. Pas de ervaren eenheid weet steeds beter met de spanning van het slagveld om te gaan, de munitie effectief in te zetten en de trefkans aanmerkelijk te verhogen.

Eppo Brongers verrichte monnikkenwerk door de Duitse verliezen in de meidagen minutieus in kaart te brengen. Bronnen voor zijn onderzoeken waren niet alleen gevechtsrapporten, maar eveneens verificatieslagen bij instanties als Ysselsteyn, WASt, Volksbund en Duitse Rote Kreuz. Wij hebben hele sectoren opnieuw of aanvullend onderzocht en slechts kunnen vaststellen dat sneuveldetails hier of daar scherper konden, dat er nog enkele tientallen meer gesneuvelden waren die de scherpe loep van Brongers waren ontgaan (meestal wegens overlijden aan verwondingen in Duitse ziekenhuizen), maar dat overigens zijn werk voortreffelijk was. Op basis van die inventarisatie, bevestigd mede door de graven in Ysselsteyn, is duidelijk dat er bij Zutphen slechts 13 Duitse doden vielen.

De Duitse Westfeldzug (operaties in Scandinavië, België, Nederland, Frankrijk en Luxemburg) kostte in totaal 40,279 doden en 144,000 gewonden. Het aantal gesneuvelden tot 1 juni 1940 (dus voor Fall Rot, waarbij heel Frankrijk werd veroverd) exclusief Scandinavië betrof zelfs slechts 10,500 man. De bikkelharde strijd na 1 juni, die verre het bloedigste was, kostte dus drie keer zoveel als de twee maanden voordien. Deze cijfers zijn algemeen aanvaarden getallen.

Het fenomeen van overdrijving door troepen te velde, of rapporterende officieren, is zo oud als de weg naar Rome. Elders kunt u ze nog sterker treffen. Op de Afsluitdijk zouden 800 Duitsers zijn afgeslacht. Een wijd verbreide fabel die tot ver na de oorlog hoog werd gehouden en soms nog wordt verteld. Als dan wordt aangetoond dat er slechts 3 Duitsers door Nederlands vuur vielen, is het ongeloof groot. Bij rivierovergangen over de IJssel en Maas, verloren de Duitsers circa 300 man, inclusief de gevechten aan beide oevers voordien en erna. Het gros viel langs de Maas, waar de overgang bij Mook met name werkelijk een geval was waarbij slachtoffers massaal vielen. Helaas was het onervaren leger zo fris en groen, dat een beschoten patrouille, die op zoek naar dekking uiteen dook, als volledig uitgeschakeld werd genoteerd. Dat de meeste Duitsers aan boord van een boot eerder uit wanhoop dan uit getroffen status de boot uitsprongen, onging vele. Rustig de tijd om ernaar te kijken ontbrak. Dus was een vlot met zes tot acht Duitsers dat werd 'leeggeschoten' direct voltallig gesneuveld. Daar was geen sprake van. Het verteerde echter wel de smaak van de snelle nederlaag.

» Deze reactie is geplaatst op 6 april 2011 15:29