Op de vlucht voor het front rond Arnhem [356]

Hieronder een brief van een kennis die in Arnhem bij de telefoondienst werkte:

Arnhem & Ede, 20 october 1944

Beste Oom Piet en Tante Griet,

Jullie zult je wel eens afgevraagd hebben hoe het
met mij is gegaan. We zijn er levend afgekomen
en daar zijn we al erg blij mee, hoewel we alles
hebben moeten achterlaten.

We hebben 8 dagen van 17 tot 24 September
in een hel geleefd […]. We zaten tussen het afweer
geschut in, dan stond het aan de ene kant, dan weer aan de andere.
De kogels vlogen over ons huis. Geen water,
gas, electra. Voor het water moesten we ½ uur
lopen ‘s morgens vroeg, want anders was het
weer op. Dan besef je wat water is. De eerste
dagen geen brood.

Enfin het was een toestand. Ik ben die week bij
mijn vriendin geweest en ben toen met haar en
mevrouw en heer waar zij in huis is, naar familie
van mevrouw in Ede gegaan. Die mensen zijn in die dagen erg lief voor me geweest, dus konden wij
die niet in de steek laten op onze vlucht.

We hadden er al op gerekend dat we weg moesten, zodat toen het bevel aangeplakt was om 11 uur,
wij om half een al op stap gingen, lopende en
volgepakt. En wat aan de kant van de weg lag.
Afschuwelijk gewoon.

 

Enfin we hadden ons leven gered. De Zaterdag
daarna zijn we teruggaan om nog wat kleren te
halen. Er was wel wat moed voor nodig om naar
een geheel uitgestorven stad te gaan. Ze hadden
nog niets geplunderd, maar nu zitten de Nazi’s
in onze buurt, dus veel zullen we niet terugzien.
Maar ja, dan beginnen we weer opnieuw […].

Het voornaamste is ons leven. Zo zijn we al in
Zutphen geweest. Bert en haar Jan? zijn daar. Ik
wist niet dat ze daar heen waren getrokken. Er is
daar veel bedrijvigheid.

Alle mannen beneden 60 jaar moeten loopgraven
maken, maar TJ loopt natuurlijk overal tussen
door. Als Zutphen geëvacueerd moet worden gaan
ze naar de binnenlanden van Hengelo (G). Vader
heeft al een boer opgescharreld.

Het is hier erg rustig, net of er geen oorlog is,
hoewel we aan de rand v/h front zitten. Renkum,
Wolfheze, Wageningen en vandaag Bennekom
zijn al geëvacueerd.

Hoe is het daar. Laten jullie eens
wat van je horen? Ik schrijf via het Rode Kruis.

Veel liefs van jullie Geeske.